Nauðsynlegar breytingar á Icesave ekki án nýrra viðræðna

Stöð 2

Bjarni Benediktsson formaður Sjálfstæðisflokksins.

Ef gera á nauðsynlegar breytingar á Icesave-samningunum, verður það ekki gert án nýrra viðræðna. Það er hrein sjálfsblekking að halda öðru fram. Þetta segir Bjarni Benediktsson, formaður Sjálfstæðisflokksins. Hann gagnrýnir ríkisstjórnina fyrir hvernig haldið hefur verið á málum og segir engan vilja til að vinna Icesave-málið á þverpólitískum grunni. Bjarni segir að ef ekki sé hægt að ná pólitískri niðurstöðu við Hollendinga og Breta í málinu verði Íslendingar að leita réttar sína fyrir dómstólum.

Bjarni Benediktsson skrifar grein í Morgunblaðið í dag og segir að þrátt fyrir alvarlegar athugasemdir í júní hafi ríkisstjórnin skrifað undir samninga við Breta og Hollendinga um Icesave. Hann segir það undanlegt að hlýða á Steingrím J. Sigfússon fjármálaráðherra í Kastljósi í síðustu viku, biðla til Sjálfstæðisflokksins um stuðning um leið og hann lýsti því yfir að eitt helsta markmið hans við grafalvarlegar aðstæður í þjóðfélaginu sé að halda Sjálfstæðisflokknum frá áhrifum:

„Enginn vilji hefur verið til þess að vinna Icesave-málið á þverpólitískum grunni, heldur er þess nú freistað, eftir að málið er komið í hreint óefni vegna sundurlyndis og mistaka ríkisstjórnarinnar, að leita eftir stuðningi hjá stjórnarandstöðunni. Ríkisstjórnin vill hafa sjálfdæmi um mál sem velt er yfir á stjórnarandstöðuna og hún krafin um að leysa. Þetta er nýlunda í íslenskum stjórnmálum og endurspeglar það eitt, að ríkisstjórnin hefur ekki nauðsynlegt afl.“

Landsbanki

Bjarni rifjar upp að í desember hafi Alþingi veitt umboð til að leiða samningana um Icesave til lykta á forsendum svonefndra ,,sameiginlegra viðmiða„. Þannig átti að taka tillit til hinna erfiðu og fordæmislausu aðstæðna Íslands og knýjandi nauðsynjar þess að ákveða ráðstafanir sem gerðu Íslendingum kleift að endurreisa fjármála- og efnahagskerfi sitt. Bjarni segir að margt hefði mátt fara betur í samskiptum við Evrópuríkin vegna Icesavemálsins, en undirritun samninganna séu hins vegar alvarlegustu mistökin sem gerð hafa verið:

„Með hverjum degi sem líður kemur betur í ljós hve illilega ríkisstjórnin samdi af sér. Þegar viðræðurnar hófust var ákveðið að leggja lagalegan ágreining til hliðar. Hann hefur fyrst og fremst snúist um skyldu ríkisins til að tryggja að innistæðutryggingasjóðurinn geti ávallt staðið við sínar skuldbindingar. Niðurstaðan er fullkomin uppgjöf, því ríkisstjórnin ákvað að veita ríkisábyrgð á öllum skuldbindingum innistæðutryggingasjóðs.“

Eftir umræðu á Alþingi og meðal fræðimanna séu helstu gallarnir vel kunnir, segir Bjarni og bendir á:

• Uppgjörsákvæðið getur kostað okkur hundruð milljarða króna
• Efnahagsleg áhætta mikil og forsendur veikar
• Endurskoðunarákvæðið er gagnslaust
• Vaxtakjörin
• Afsal friðhelgi

Samningarnir taka ekkert tillit til aðstæðna á Íslandi, sem var frumforsenda fyrir viðræðunum, að mati Bjarna:

„Þetta eru vondir samningar og ábyrgðin á gerð þeirra er alfarið hjá ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttur, enda skipaði hún nýja fulltrúa í samninganefndina, vék öðrum til hliðar og fjármálaráðherra boðaði glæsilega niðurstöðu.“

Sjónvarpið

Jóhanna Sigurðardóttir forsætisráðherra.

Pólitísk lausn eða dómstólar

Bjarni Benediktsson segir að frá því að ákveðið var að leita pólitískrar lausnar á Icesave-málinu hafi legið fyrir að því yrði að fylgja eftir á pólitísku vettvangi gagnvart viðsemjendum og lánveitendum Íslands:

„Legið hefur fyrir í langan tíma að viðunandi lausn fengist ekki í málinu án aðkomu leiðtoga þeirra þjóða sem málið varðar. Það er því óskiljanlegt að forsætisráðherra hafi ekki farið fram á sérstaka fundi með leiðtogum Norðurlandanna og annarra Evrópuríkja, Evrópusambandsins, Alþjóðagjaldeyrissjóðsins og stjórnvöldum í Washington til að kynna málstað Íslands og vinna honum fylgi.“

Formaður Sjálfstæðisflokksins segir að ef forsætisráðherra treysti sé ekki til að leiða málið með þessum hætti eða ef ekki sé vilji hjá Hollendingum og Bretum til að finna nýja og sanngjarna lausn með samningi sem tekur mið af efnahagslegri stöðu Íslands og tillit til málavaxta í heild sinni, þar með talið hins gallaða regluverks Evrópusambandsins og beitingar hryðjuverkalaga gegn Íslandi, verði að fá úr því skorið fyrir hlutlausum dómstóli hverjar lagalegu skuldbindingar Íslands eru í raun.

„Við pólitískum afarkostum er ekki unnt að bregðast á annan veg en láta reyna á rétt sinn fyrir dómi. Í því felst ekki flótti undan neinum skuldbindingum heldur viðleitni til að fá úr því skorið af hlutlausum aðila hverjar þessar skuldbindingar eru. Við þær mun íslenska þjóðin ávallt standa.“