danny.oz.au

Útflutt skyr er ekki ríkisstyrkt að sögn kúabænda.

Á Íslandi er kvótakerfi í mjólkurframleiðslu, líkt og í Noregi, aðildarríkjum ESB, Kanada og Japan, svo dæmi séu tekin. Á liðnu ári var kvótinn hér á landi 116 milljónir lítra mjólkur og er opinber stuðningur greiddur út á það magn, sem miðast við sölu á innanlandsmarkaði. Árið 2011 var framleiðsla bænda umfram kvóta um 8,4 milljónir lítra. Það magn skal skv. lögum 99/1993 flutt úr landi, á ábyrgð viðkomandi framleiðanda og afurðastöðvar. Mjólkin er flutt út á formi smjörs (fituþátturinn) og undanrennudufts (próteinið), en hin síðari ár hefur verið lögð áhersla á að flytja próteinið út sem skyr, þar sem það gefur mun betra verð en duftið. Út á þessar 8,4 milljónir lítra er ekki greiddur neinn opinber stuðningur, enda voru útflutningsbætur aflagðar með öllu hér á landi árið 1992. Ríkið ber því ekki neinn kostnað af þessum útflutningi.

Smáfuglunum barst áríðandi tilkynning frá fréttastofu RÚV um nýtt símanúmer fréttastjórnar. Í tilkynningu er breytingin sögð stytta boðleiðir og einfalda efnislega ritstjórn.

Nýtt símanúmer er 414-2200.

Kópavogsbær

Guðríði Arnardóttur hefur ekki tekist að stofna til nýrra útgjalda í þrjár vikur. Hjúkk segir smáfugl úr Kópavogi.

Ruslið er áfram hirt úr tunnum, leikskólar opna að morgni, skólar kenna íslensku, vatnið rennur áfram í sundlaugina og skólpið til sjávar. Það sem hins vegar gerist ekki eru nýjar framkævmdir, nýir skattar, hækkun gjalda eða einhver þeirra hugmynda til nýrra útgjalda sem bæjarfulltrúar virðast halda að sé tilgangur sinn.

Engar nýjar hátíðir eru ákveðnar og engar veislur settar á dagskrá. Í raun er sveitarfélagið nákvæmlega eins og það ætti að vera. Grunnþjónustan gengur sinn gang og ekki kemur til nýrra útgjalda og hugmynda bæjarfulltrúa.

Smáfuglarnir í Kópavogi vona helst að meirihlutinn nái ekki saman fyrr en eftir nokkur ár og þegar það gerist að hann ákveði á sínum fyrsta fundi að fækka í hópnum, gera starfið að aukastarfi og halda 1 vikulegan fund þar sem tekið er á helstu málum. Þannig var Reykjavík rekin í ára raðir með góðum árangri og var þá mun stærri en Kópavogur.

Ólíkt mörgu sem miklu púðri hefur verið eytt í eftir hrun er þetta atriði eitt af því sem líklega hafði talsvert með hrunið að gera. Lífeyrissjóðirnir veittu útrásarvíkingunum nánast ekkert aðhald þótt þeir ættu stóra hluti í fyrirtækjunum sem víkingarnir stjórnuðu. Þeir sögðu ekki píp jafnvel þegar víkingarnir stunduðu vægast sagt vafasöm viðskipti þar sem þeir sátu báðum megin við borðið og fyrirtækin sem lífeyrissjóðirnir áttu í virtust hlunnfarin um stórfé

Þó smáfuglarnir séu sammála Jóni í öllum atriðum hins tilvitnaða texta þá er vert að doka aðeins við. Er þetta ekki sami Jón Steinsson og var dubbaður upp fyrir bankahrun til þess að segja Íslendingum að allt væri í góðu lagi?

Er þetta ekki sami Jón Steinsson og skrifaði grein í Morgunblaðið síðveturs 2006 að lítil ástæða sé til þess að hafa áhyggjur af gríðarlegum erlendum skuldum Íslendinga? Jón sagði þá:

Eyjan

Jón Steinsson, hagfræðingur, sagði nokkrum dögum fyrir bankahrunið að ekki væri allt að farast. Nú mættur með nýja speki.

En að stærstum hluta virðist nettó skuldastaða landsins endurspegla væntingar almennings um áframhaldandi hraðan hagvöxt. Ef þessar væntingar eru raunhæfar þurfum við engar áhyggjur að hafa af nettó erlendri skuldastöðu þjóðarinnar.

Jón lét ekki þar við sitja heldur sagði í fyrirlestri í Háskóla Íslands í ágúst 2008, þegar aðeins nokkrar vikur voru í bankahrunið, að hannt teldi óráð að lækka vexti og taldi ólíklegt að hrun væri handan við hornið. Í samtali við Morgunblaðið við þetta tilefni sagði Jón orðrétt:

Það er ekkert allt að farast.

Nokkrum vikum síðar hrundu íslensku bankarnir til grunna hver á fætur öðrum. Er það virkilega svo að fjölmiðlar ætli að halda áfram að endurbirta speki Jóns Steinssonar? Og ef svo væri þá ekki ráð að fjalla líka um spekina frá 2006 og 2008?

Mjólkursamsalan

Mjólkursamsalan framleiðir skyr úr mjólk sem framleidd er með opinberum styrkjum.

Í dag er salan á skyri 120 tonn á ári eða um 720 þúsund dósir.

Er íslenska ríkið að niðurgreiða mjólk til framleiðslu á vörum sem seldar eru í Ameríku? Getur verið að íslenskir skattgreiðendur séu að niðurgreiða mjólkurvörur fyrir efnaða New York íbúa sem kjósa sér lífrænan lífstíl?

Smáfuglarnir hafa engin gögn fundið um að mjólkin í þetta skyr, og önnur niðurgreidd aðföng, séu með einhverjum hætti til komin utan við styrkjakerfi hins opinbera. Getur það verið að 120 tonn af skyri fari til Ameríku á hverju ári að hluta til á kostnað skattgreiðenda?

Menntamálaráðuneyti

Katrín Jakobsdóttir sagði með hneykslun að AGS hefði lagt til lokun leikhúsa. Taldi þó ekkert að lokun sjúkrahúsa.

Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn lagði til haustið 2009 við fjárlagagerð að Þjóðleikhúsinu, Þjóðminjasafninu og Listasafni íslands yrði lokað tímabundið í þrjú ár. Katrín Jakobsdóttir menntamálaráðherra greindi frá þessu á Alþingi fyrir helgi að sögn Fréttablaðsins. Katrín segir í viðtali við blaðið að fulltrúar Alþjóðagjaldeyrissjóðsins hefðu nefnt í fullri alvöru að loka ríkisreknum menningarstofnunumí sparnaðarskyni. Tillögu AGS var alfarið hafnað.

Að hugsa sér að þeir hafi nefnt þessa sparnaðaraðgerð í fullri alvöru! Katrín og félagar hennar í VG höfðu hins vegar þessi ráð að engu og lokuðu frekar sjúkrahúsum og deildum spítala. Það skiptir auðvitað meira máli að hafa opið leikhús en sjúkrahús.

Egill er einráður um sjórnmálaumræðu hins opinbera og reiðist mjög þegar athugasemdir eru gerðar við störf sín.

„Stundum verður mér um og ó að sjá ólgandi hatrið hjá mönnum sem virðast vera með mig alveg á heilanum. “

Sigrún Davíðsdóttir var sannanlega með föður Egils þó svo að Egill hafi ekki alist upp undir hennar forræði og langt sé um liðið. Á öðrum sviðum ríkisins er álitið að slík vensl séu of náin og ekki æskilegt að viðkomandi hafi málefni þess einstaklings til umfjöllunar. Er það meiðandi að benda á vensl fólks sem notar opinberar sjónvarpsútsendingar til að koma sínum stöðugt að?

Þó Egill haldi að flestir hugsi um sig allan daginn þá er það ekki svo. Agli er hins vegar troðið inn í sjónvarpsstofu smáfuglanna hverja einustu helgi ásamt vinum sínum af vinstri væng stjórnmálanna. Það verður því ekki undan því komist að sjá og heyra í Agli Helgasyni. Smáfuglarnir reyndu að segja upp RÚV áskriftinni en höfðu ekki erindi sem erfiði; áfram kom Egill á hverjum sunnudegi.

Smáfuglarnir hafa ítrekað gert athugsemdir við slagsíðuna í þáttum Egils en gera engar athugasemdir við Egil persónulega enda er hann vafalaust besta skinn. Slagsíðan er slík að hinn yfirvegaði Páll Magnússon, yfirmaður Egils, telur nauðsynlegt að afsaka hinn langa taum Egils. Úttektir blaðamanna segja hins vegar alla söguna um þátt Egils á Ríkissjónvarpinu. Er það hatur að benda á þær staðreyndir?

Egill Helgason verður að átta sig á því að hann er opinber starfsmaður en ekki einstaklingur í rekstri út í bæ sem keppir á sömu forsendum og aðrir. Ef svo væri gerðu smáfuglarnir engar athugasemdir við útsendingar hans á stjúpmóður sinni og pólitískum vinum. Hann er hins vegar einráður um opinbera stjórnmálaumræðu og fær greitt af skattfé almennings.

Smáfuglarnir hafa áhyggjur af Agli. Hann er fyrsti maðurinn sem er sendur inn á hvert heimili í landinu á sunnudögum óháð vilja þeirra sem þar búa og telur svo þegar einhver nefnir hann á nafn að viðkomandi sé með sig á heilanum.

Samfylkingin

Mörður Árnason talar hvorki um launakröfur Más né hin dularfullu fjármál Samfylkingarinnar. Þar er mörgum spurningum ósvarað.

Auðvitað meinar Mörður ekkert með þessu. Hann er aðeins að reyna að afvegaleiða umræðuna. Það er tvennt sem hann vill ekki ræða, telja smáfuglarnir.

Hið fyrra er hin undarlega stefna Más Guðmundssonar seðlabankastjóra á hendur seðlabankanum til að fá laun sín hækkuð. Þegar bankaráð Landsbankans fór fram á að mega hækka laun bankastjórans þar, Steinþórs Pálssonar, skrifaði Mörður: Segðu upp, Steinþór! En nú skrifar Mörður enga grein undir heitinu: Segðu upp, Már!

Seinna atriðið er hin dularfullu fjármál Samfylkingarinnar. Flokkurinn hefur ókeypis afnot af húsnæði án þess að hann virðist telja það fram sem tekjur eins og honum er skylt að gera. Sjóðirnir sem styrkja hann hafa ekki skilað ársreikningum árum saman. Hér hefur spurningum verið varpað fram, en engin svör hafa borist.

Bjarni Benediktsson hefur svarað þeim spurningum sem til hans var beint. En forsvarsmenn Samfylkingarinnar, til dæmis féhirðir hennar, Vilhjálmur Þorsteinsson, og formaður framkvæmdastjórnar, Margrét Björnsdóttir, svara engu.

Smáfuglunum bárust nokkur bréf þar sem myndbandið var sagt einhver mesta fásinna sem til væri, svona lagað gæti aldrei gerst og að svona spádómar væru til þess að eyðileggja málstað þeirra sem eru andsnúnir aðild Íslands að ESB.

Nú er svo komið, nákvæmlega þremur árum síðar, að ESB krefst þess að fáni sambandsins sé sýnilegur á landsliðsbúningum aðildarríkjanna og að fána sambandsins sé flaggað með áberandi hætti á stórmótum.

Af þessu tilefni birta smáfuglarnir myndbandið hér aftur til þess að undirstrika að ESB stefnir í stórt sambandsríki þar sem sjálfstæði ríkja mun heyra sögunni til.

VG

Ögmundur Jónasson var formaður LSR á þeim tíma sem sjóðurinn réðst í fjárfestingar sem nú skila tapi upp á hundruðir milljarða.

Í myndrænni framsetningu í fréttum sjónvarpsins var greint frá formennsku minni á árinu 2007 og yfir myndina sett tap sjóðsins rúmlega 100 milljarðar króna. Vegna þessarar framsetningar er rétt að geta þess að hver einasta króna af þessari tapstöðu kom fram eftir að formennsku minni lauk, enda voru tekjur sjóðsins á árinu 2007 af fjárfestingum, 16.3 milljarðar króna eða sem svarar til 5% ávöxtunar!

Þetta er svipað og að útrásarvíkingarnir nefndu hagnað ársins 2007 sem þeir bjuggu til með bókhaldskúnstum til að afsaka gjaldþrot fyrirtækja sinna. En jafnvel ekki þeim dettur í hug að nota eins galna vörn og að benda á það allra versta - gróða sem aldrei var til.

Ef marka má þessi svör Ögmundar þá er hann jafnvel verri en útrásarvíkingarnir. Lífeyrissjóður hans, LSR, sá um að fjármagna vitleysuna alla og dældi peningum í fyrirtækin sem síðan gufuðu upp. Þeir sem stýrðu þessum félögum hafa flestir kunnað að skammast sín. En ekki Ögmundur, hann bendir á árið þar sem gervigróðinn var sem mestur og segir, sjáið - ég jók eignir sjóðsins um 5%!