Hjörtur J. Guðmundsson stundar nám í stjórnmálasögu við Háskóla Íslands og hefur um árabil ritað greinar um stjórnmál og sagnfræði í dagblöð, tímarit og vefrit bæði innanlands og erlendis samhliða því sem hann hefur gegnt ýmsum trúnaðarstörfum innan Sjálfstæðisflokksins og fleiri félagasamtaka.

Því er nú haldið að okkur Íslendingum að verið sé að hefja svokallaðar „aðildarviðræður“ við Evrópusambandið. Um sé að ræða ferli sambærilegt við hverjar aðrar viðræður á alþjóðavettvangi. Þá er því gjarnan haldið fram að um um sé að ræða sama fyrirkomulag og Norðmenn gengu í gegnum síðast þegar þeir sóttu um inngöngu í sambandið fyrir 15 árum síðan. Fátt er þó fjarri sanni.
Í nýlegu viðtali Björns Bjarnasonar, fyrrum dómsmálaráðherra, við Harald Benediktsson, formann Bændasamtakanna, á sjónvarpsstöðinni ÍNN kom fram að Evrópusambandið gerði þá kröfu að skipulagi og starfsháttum innan íslenzku stjórnsýslunnar yrði breytt strax óháð því hvort Ísland gengi á endanum í sambandið eða ekki. Sú krafa kemur alls ekki á óvart.
Það ferli sem hófst með umsókn ríkisstjórnarinnar um inngöngu í Evrópusambandið sl. sumar heitir á ensku „accession process“ eða sem kalla má á íslenzku aðlögunarferli. Það felur í sér að gerð er krafa um að Ísland aðlagist stofnanakerfi og regluverki sambandsins eins við værum þegar hluti þess samhliða því sem hinar svokölluðu aðildarviðræður fara fram.
Þegar Noregur sótti síðast um inngöngu í Evrópusambandið var ferlið með allt öðrum hætti. Þá fóru fyrst fram viðræður við sambandið en ekki var hins vegar gert ráð fyrir að aðlögunin að því hæfist fyrr en ljóst væri að af inngöngunni yrði. Ferlinu var hins vegar breytt árið 1995 eða árið eftir að Norðmenn höfnuðu því í þjóðaratkvæði að ganga í Evrópusambandið.
Nýja ferlinu er lýst ágætlega á heimasíðu stækkunarkommissars Evrópusambandsins þar sem segir að umsókn um inngöngu í sambandið feli það í sér að umsóknarríkið verði að hafa skapað aðstæður fyrir hana með því að laga stjórnsýslu sína að því sem gerist hjá sambandinu. Fram kemur að þetta eigi bæði við um venjubundna stjórnsýslu sem og dómskerfið.
Raunveruleikinn er einfaldlega sá að þegar sótt var um inngöngu í Evrópusambandið sl. sumar var ekki verið að hefja einfaldar viðræður um hugsanlega inngöngu Íslands í raðir þess heldur að hefja formlegt ferli sem m.a. felur í sér samþykki fyrir því að íslenzk stjórnsýsla verði endurhönnuð samkvæmt tilmælum sambandsins. Þessu hafa sennilega fæstir gert sér grein fyrir.
Aldrei brugðist vondum málstað
Þórólfur Matthíasson prófessor kvartar undan því að vera sagður ganga erinda erlendra þjóða. Þarna er prófessorinn að vísa til þess að Eva Joly ráðgjafi sérstaks saksóknara í bankahruninu skrifaði harðorða grein í Morgunblaðið og Aftenposten í Noregi til þess að svara dæmalaust vitlausri grein eftir prófessorinn í síðarnefnda blaðinu.
Markaðurinn er litblindur - segir Ögmundur
Ögmundur Jónasson alþingismaður hefur sýnt það í gegn um tíðina að hann er vel verseraður í kenningum um markaðsbúskap, kapítalismann. Oftast nær hefur hann nýtt sér þekkingu sína til þess að gagnrýna markaðsbúskapinn og sjaldnast dregið af sér.
Tap lífeyrissjóðanna - ábyrgð verkalýðshreyfingarinnar
Ekki liggur ljóst fyrir hvað mikið tap lífeyrissjóðanna íslensku verður vegna þeirra sviptinga sem verið hafa á fjármálamörkuðum frá því síðsumars 2008. Tapið verður þó verulegt. Tæpast hafa stjórnir lífeyrissjóðanna enn afskrifað það sem þarf að afskrifa og gert lífeyrisþegum grein fyrir því hvað mikið lífeyrir þeirra skerðist vegna oft á tíðum gáleysislegrar gæslu stjórnendanna á fjármunum lífeyrisþega.
Alls staðar þvælast þeir fyrir
Merkilegt er hve ríkisstjórninni er lagið að láta til sín taka þar sem síst skyldi, skapa vandamál þar sem þau eru ekki fyrir og auka vandann þar sem hann er til staðar.
Verða bankastjórar seðlabanka Evrópusambandsins ekki örugglega reknir?
Evrulöndin eru að endurtaka mistökin frá 1930 með næstum óaðfinnanlegri nákvæmni. Hagfræðingurinn Paul De Grauwe segir í grein sinni í Financial Times að peningayfirvöld evrusvæðis hafi og séu ennþá að endurtaka þau mistök sem hin svo kölluðu gullblokkarlönd Evrópu gerðu í stóru kreppunni 1930 (Frakkland, Ítalía, Belgía, Holland og Sviss).
Það er engin ágreiningur um það milli Íslendinga að við teljum óréttlátt að bera skuldbindingar vegna Icesave reikninganna. Við sem ekki vorum boðin til veislu fjármálafyrirtækjanna finnst hart að þurfa að taka út timburmennina fyrir þá sem voru á blindafjármálafylleríi.
Hin háskalegu tengsl Icesave og ESB
Undirritaður er þess heiðurs aðnjótandi að vera útnefndur „Ráðgjafi ársins“ af hinum oft ágæta og samt hægrisinnaða Vefþjóðvilja. Um leið og ég þakka þeim Andríkismönnum heiðurinn langar mig að gera lítilsháttar grein fyrir þeim störfum og skoðunum sem liggja að baki svo góðum árangri í árlegri útnefningu.
Reddast allt með Icesave-undirskrift?
Það er athyglisvert að staðan í Icesavemálinu hefur orðið ríkisstjórninni að allsherjarafsökun fyrir hvaðeina sem úrskeiðis fer. Öllum eru í fersku minni, hótanirnar og hræðsluáróðurinn sem óð uppi eftir að forsetinn synjaði Icesavelögunum staðfestingar