Einar Kristinn Guðfinnsson er þingmaður Sjálfstæðisflokksins.
- Sigrún Davíðsdóttir uppvís að ósannindum?
- Postularnir tólf hjá Agli
- Sjálfsréttlæting útvarpsstjóra
- Þögn Egils um Evu Joly
- Frasabók Hrannars B.
- Nýr Bjarni Ben
- Atvinnuþátttaka aldrei minni
- Jóhanna hrædd við kosningar
- Andrés gugnaði
- Páll Magnússon hræðist Björgu Evu - sendir henni bænaskjal
- Sjá sjálfstæðismenn ekki baráttutæknina?
- Sér Páll útvarpsstjóri ekkert athugavert við þetta?
- Niðurlægður Steingrímur í Brussel
- Illa staðið að undirskriftasöfnun Ólafs Ragnars
- RÚV báknið stækkar - nú íþróttarás
- Skattlausir á opinberu framfæri
- Stephensen birtir hvað sem er
- Hvenær skila prófessorar skýrslum yfir 2011?
- Jóhanna kom eignabólu húsnæðis af stað - stendur nú að ákæru á Geir
- Bein leið að sjúkrahúsi eða snittum?
- Hatur pólitískra andstæðinga Geirs öllum ljóst
- Opinberir styrkir Hörpunnar fimm sinnum hærri en Reykjavíkurvallar
- Fréttamaður RÚV neitar að leiðrétta frétt
- Finnbogi var rekinn
- Hræsni Jóhönnu
- Best að slökkva ljósin
- Ábending til Morgunblaðsins
- Skattný sett út í horn
- Þráinn, Árni Þór og VG á leið í ruslið
- Furðuleg árás á Þjóðhátíð í Eyjum
Það kemur á óvart hve stjórnarliðar mæta allri gagnrýni á Icesavsamninginn sinn af mikilli forherðingu, óöryggi og ósvífni. Það bendir ótvírætt til að þeir séu ekki alltof öruggir með sig; hvorki með stöðu sína í Icesavemálinu né heldur með málið yfirleitt. Óöryggi þeirra birtist í hvatskeytislegum svörum við gagnrýni. Og breytir þá engu hvaðan hún kemur.
Ofsafengin viðbrögð við umdeildri ákvörðun forseta Íslands eru auðvitað glöggt dæmi um þetta og nú hefur annað dæmi bæst við.
Vinstri grænn þingmaður af Evrópuþinginu, Frakkinn Alain Lipetz, tók málstað okkar Íslendinga og sagði kröfur Hollendinga og Breta byggðar á sandi. Þingmaðurinn róttæki fékk góðar undirtektir við þessi sjónarmið; nema auðvitað frá stjórnarliðum hér á landi. Þeir brugðust ekki sínum vonda málstað frekar en fyrri daginn og notuðu þekkta baráttutækni sína. Réðust á þingmanninn sjálfan og sökuðu hann um vanþekkingu og lygar. Freistuðu þess sem sagt að gera hann ótrúverðugan.
Honum var brugðið um þekkingarskort, hann var sagður skrökva til um aðkomu sinni að lagasetningu á evrópska þinginu. Hann væri sem sagt ósannindamaður, lygari.Og svo langt var gengið að því var haldið fram af talsmönnum stjórnarliðsins að sá franski hefði ekki einu sinni gert sér grein fyrir að Ísland væri aðili að EES !
Þetta er ótrúleg ósvífini og sýnir hversu langt menn seilast í ófrægingarherferðum sínum. Það hefði allt eins mátt segja að sá vinstri græni frá Frakklandi væri algjört fífl, eins og að halda því fram að hann tjáði sig um stórpólitísk mál hér á landi, sem snertir tilskipanir ESB, án þess að vita að Ísland væri aðili að EES samningnum.
En þetta sýnir auðvitað hversu langt menn seilast í vandræðum sínum og forherðingu. Þessi blanda, forherðing, ósvífni og óöryggi, er ekki gott veganesi í stjórnmálaumræðu, en eykur samt skilning á bágri stöðu varnarliðs Icesavesamningsins hér á landi.
Aldrei brugðist vondum málstað
Þórólfur Matthíasson prófessor kvartar undan því að vera sagður ganga erinda erlendra þjóða. Þarna er prófessorinn að vísa til þess að Eva Joly ráðgjafi sérstaks saksóknara í bankahruninu skrifaði harðorða grein í Morgunblaðið og Aftenposten í Noregi til þess að svara dæmalaust vitlausri grein eftir prófessorinn í síðarnefnda blaðinu.
Markaðurinn er litblindur - segir Ögmundur
Ögmundur Jónasson alþingismaður hefur sýnt það í gegn um tíðina að hann er vel verseraður í kenningum um markaðsbúskap, kapítalismann. Oftast nær hefur hann nýtt sér þekkingu sína til þess að gagnrýna markaðsbúskapinn og sjaldnast dregið af sér.
Tap lífeyrissjóðanna - ábyrgð verkalýðshreyfingarinnar
Ekki liggur ljóst fyrir hvað mikið tap lífeyrissjóðanna íslensku verður vegna þeirra sviptinga sem verið hafa á fjármálamörkuðum frá því síðsumars 2008. Tapið verður þó verulegt. Tæpast hafa stjórnir lífeyrissjóðanna enn afskrifað það sem þarf að afskrifa og gert lífeyrisþegum grein fyrir því hvað mikið lífeyrir þeirra skerðist vegna oft á tíðum gáleysislegrar gæslu stjórnendanna á fjármunum lífeyrisþega.
Alls staðar þvælast þeir fyrir
Merkilegt er hve ríkisstjórninni er lagið að láta til sín taka þar sem síst skyldi, skapa vandamál þar sem þau eru ekki fyrir og auka vandann þar sem hann er til staðar.
Verða bankastjórar seðlabanka Evrópusambandsins ekki örugglega reknir?
Evrulöndin eru að endurtaka mistökin frá 1930 með næstum óaðfinnanlegri nákvæmni. Hagfræðingurinn Paul De Grauwe segir í grein sinni í Financial Times að peningayfirvöld evrusvæðis hafi og séu ennþá að endurtaka þau mistök sem hin svo kölluðu gullblokkarlönd Evrópu gerðu í stóru kreppunni 1930 (Frakkland, Ítalía, Belgía, Holland og Sviss).
Það er engin ágreiningur um það milli Íslendinga að við teljum óréttlátt að bera skuldbindingar vegna Icesave reikninganna. Við sem ekki vorum boðin til veislu fjármálafyrirtækjanna finnst hart að þurfa að taka út timburmennina fyrir þá sem voru á blindafjármálafylleríi.
Hin háskalegu tengsl Icesave og ESB
Undirritaður er þess heiðurs aðnjótandi að vera útnefndur „Ráðgjafi ársins“ af hinum oft ágæta og samt hægrisinnaða Vefþjóðvilja. Um leið og ég þakka þeim Andríkismönnum heiðurinn langar mig að gera lítilsháttar grein fyrir þeim störfum og skoðunum sem liggja að baki svo góðum árangri í árlegri útnefningu.
Reddast allt með Icesave-undirskrift?
Það er athyglisvert að staðan í Icesavemálinu hefur orðið ríkisstjórninni að allsherjarafsökun fyrir hvaðeina sem úrskeiðis fer. Öllum eru í fersku minni, hótanirnar og hræðsluáróðurinn sem óð uppi eftir að forsetinn synjaði Icesavelögunum staðfestingar