Jón Magnússon er hæstaréttarlögmaður og fyrrverandi þingmaður Sjálfstæðisflokksins.

Almenningur í landinu þarf að taka á sig skattahækkanir og launalækkun. Fjármálaráðherra sem segist stýra verkalýðsflokki hlakkaði raunar yfir því í vikunni hvað krónan væri góð og hvað hún nýttist okkur vel í því ástandi sem nú væri. Hvað átti maðurinn við? Krónan nýtist fyrst og fremst til að lækka launin og rýra eignir fólksins í landinu. Getur verið að Steingrímur J. Sigfússon sé svona ánægður með kjararýrnun launafólks í landinu? Sjálfstæði gjaldmiðillinn þjónar ekki öðrum tilgangi en þeim að breiða yfir mistök í efnahagsstjórn með því að lækka í raun laun almennings í landinu og verðfella eignir hans. Það skiptir eignafólkið sem hefur sitt verðtryggt litlu máli en alla hina. Alla sem eru með óverðtryggð laun og óverðtryggðar eignir
Við hrunið þá stökkbreyttust höfuðstólar lána fólksins í landinu. 10 milljóna skuld varð allt í einu 15 milljóna skuld eða 20 milljón króna skuld án þess að skuldarinn hefði nokkuð til saka unnið eða hagað sér sem óreiðumaður. Á sama tíma og raunverð á fasteignanna sem voru keyptar fyrir lánin lækkuðu um helming eða meira að raunverði þá hækkaði höfuðstóll lánsins jafnvel um helming eða meira.
Ríkisvaldið setti hundruð milljarða í að bjarga eignum eignafólks með því að ábyrgjast bankainnistæður og leggja peningamarkaðssjóðum til fé án sérstakrar fjárheimildar.
Höfuðstólar veðtryggðu lánanna og gjaldeyrislánanna hækkuðu og hækkuðu vegna hruns krónunnar sem fjármálaráðherra er svo ánægður með. Var þá eitthvað réttlæti í því að peningamennirnir fengju sitt en fólkið sem er að reyna að koma sér upp húsnæði verði svipt eignum sínum vegna ónýta gjaldmiðilsins.
Ríkisstjórnin hefur ekkert gert til að leiðrétta stöðu fólksins sem glímir við stökkbreytta höfuðstóla lána. Fólkið sem hefur stritað við að eignast sitt eigið húsnæði. Fólkið sem hefur sparað með kaup á fasteign, en missir allt og skuldar auk þess verulega vegna þess kerfishruns sem varð.
Hafi einhvern tíma orðið forsendubrestur á að greiða verðtryggingu eða gengishækkun á höfuðstól þá er það núna.
Af hverju talaði forseti lýðveldisins ekki um þennan vanda fólksins í landinu í nýársávarpi sínu? Af hverju krafðist hann ekki leiðréttingar fyrir fólkið? Af hverju krefst biskupinn yfir Íslandi ekki leiðréttingar fyrir almenning? Af hverju fara fjölmiðlar ekki hamförum til að leiðrétta lánakjör fólksins?
Það er kominn tími til aðgerða fyrir almenning í landinu. Það verður að lækka höfuðstóla verðtryggðu og gengistryggðu skuldanna.
Það verður að láta hrunbarónana hætta afskiptum af fyrirtækjunum sem þeir settu á hausinn.
Ef til vill hefur 23 og 24 vers 23.kapítula Matteusar guðspjalls aldrei átt eins vel við og um stjórnendur íslenska þjóðfélagsins í dag en þar segir:
„ Vei yður fræðimenn og farísear, hræsnarar. Þér gjaldið tíund af myntu, anís og kúmeni, en hirðið ekki um það, sem mikilvægast er í lögmálinu, réttlæti, miskunn og trúfesti. Þetta ber að gjöra og hitt eigi ógjört láta. Blindu leiðtogar, þér síið mýfluguna, en svelgið úlfaldann.“
Ætlar þú Jóhanna Sigurðardóttir forsætisráðherra, að sía fólkið en svelgja kvótaskuldarana, Bónusfeðga og aðra úlfalda samfélagsins?
Auk þess geri ég þá kröfu að verðtrygging á lánum verði afnumin.
Aldrei brugðist vondum málstað
Þórólfur Matthíasson prófessor kvartar undan því að vera sagður ganga erinda erlendra þjóða. Þarna er prófessorinn að vísa til þess að Eva Joly ráðgjafi sérstaks saksóknara í bankahruninu skrifaði harðorða grein í Morgunblaðið og Aftenposten í Noregi til þess að svara dæmalaust vitlausri grein eftir prófessorinn í síðarnefnda blaðinu.
Markaðurinn er litblindur - segir Ögmundur
Ögmundur Jónasson alþingismaður hefur sýnt það í gegn um tíðina að hann er vel verseraður í kenningum um markaðsbúskap, kapítalismann. Oftast nær hefur hann nýtt sér þekkingu sína til þess að gagnrýna markaðsbúskapinn og sjaldnast dregið af sér.
Tap lífeyrissjóðanna - ábyrgð verkalýðshreyfingarinnar
Ekki liggur ljóst fyrir hvað mikið tap lífeyrissjóðanna íslensku verður vegna þeirra sviptinga sem verið hafa á fjármálamörkuðum frá því síðsumars 2008. Tapið verður þó verulegt. Tæpast hafa stjórnir lífeyrissjóðanna enn afskrifað það sem þarf að afskrifa og gert lífeyrisþegum grein fyrir því hvað mikið lífeyrir þeirra skerðist vegna oft á tíðum gáleysislegrar gæslu stjórnendanna á fjármunum lífeyrisþega.
Alls staðar þvælast þeir fyrir
Merkilegt er hve ríkisstjórninni er lagið að láta til sín taka þar sem síst skyldi, skapa vandamál þar sem þau eru ekki fyrir og auka vandann þar sem hann er til staðar.
Verða bankastjórar seðlabanka Evrópusambandsins ekki örugglega reknir?
Evrulöndin eru að endurtaka mistökin frá 1930 með næstum óaðfinnanlegri nákvæmni. Hagfræðingurinn Paul De Grauwe segir í grein sinni í Financial Times að peningayfirvöld evrusvæðis hafi og séu ennþá að endurtaka þau mistök sem hin svo kölluðu gullblokkarlönd Evrópu gerðu í stóru kreppunni 1930 (Frakkland, Ítalía, Belgía, Holland og Sviss).
Það er engin ágreiningur um það milli Íslendinga að við teljum óréttlátt að bera skuldbindingar vegna Icesave reikninganna. Við sem ekki vorum boðin til veislu fjármálafyrirtækjanna finnst hart að þurfa að taka út timburmennina fyrir þá sem voru á blindafjármálafylleríi.
Hin háskalegu tengsl Icesave og ESB
Undirritaður er þess heiðurs aðnjótandi að vera útnefndur „Ráðgjafi ársins“ af hinum oft ágæta og samt hægrisinnaða Vefþjóðvilja. Um leið og ég þakka þeim Andríkismönnum heiðurinn langar mig að gera lítilsháttar grein fyrir þeim störfum og skoðunum sem liggja að baki svo góðum árangri í árlegri útnefningu.
Reddast allt með Icesave-undirskrift?
Það er athyglisvert að staðan í Icesavemálinu hefur orðið ríkisstjórninni að allsherjarafsökun fyrir hvaðeina sem úrskeiðis fer. Öllum eru í fersku minni, hótanirnar og hræðsluáróðurinn sem óð uppi eftir að forsetinn synjaði Icesavelögunum staðfestingar