Þú hefur drýgt hór - Bjarni hinn seinheppni svarar fyrir sig!

Í gamansögu af Helgu frænku minni sem var piparkerling hér í Grímsnesinu segir frá því að einhverju sinni deildu þau feðgin hún og Jón faðir hennar um mark á undanvillingi sem þvælst hafði heim að bænum. Í fyrstu var það önnur piparkerling, Sigríður systir Helgu sem lenti í skaki við föður sinn um þetta og eins og oft vill verða þegar deilt er um hinn mesta hégóma harðnaði deila þessi og þó fyrst til muna þegar Helga blandaði sér í karpið en hún hélt eins og Sigríður að hrútlamb þetta væri frá Ormsstöðum sem Jón taldi algerlega fráleitt.

Enginn má við margnum og smám saman fann Jón þessi sig mjög kominn upp að vegg í umræðunni en eins og títt er um karla þess tíma þótti honum illt að lúta í gras fyrir kvenvæflunum dætrum sínum. Ber þá við glugg baðstofunnar í unglingspilt þann sem Helga hafði hálfum öðrum áratug fyrr efnt til með giftum bónda á bænum Apavatni. Í sama mund slær bóndi bylmingshöggi í lítið borðskrifli á baðstofugangi og segir sinni skrækróma rödd sem heyrðist.

– Þegi þú Helga! Þú hefur drýgt hór!

Seinheppni Bjarni!

Saga þessi kom mér í hug þegar ég las í gærdag kveðju mér ætlaða í Smáfugladálki AMX þar sem vikið er að afstöðu minni í hinni hégómlegu Icesave-deilu þjóðarinnar. Í stað þess að vikið sé einu orði að röksemdum um það málefni sem rætt er um segir:

Seinheppni Bjarni Harðarson styður Icesave: Smáfuglunum þótti ekki endilega nauðsynlegt fyrir Bjarna Harðarson að segja af sér þingmennsku fyrir Framsóknarflokkinn og Sunnlendinga, eftir að hann lagði á ráðin um að gera Valgerði Sverrisdóttur, flokkssystur sinni, grikk. Bjarni stofnaði eigin flokk, sem mátti sín einskis. Bjarni lýsti stuðningi við vinstri-græna, af því að þeir væru á móti aðild Íslands að Evrópusambandinu. Fyrsta sem vinstri-grænir gerðu að kosningum loknum var að ýta Íslandi undir hramminn á Brussel-liðinu. Bjarni styður Icesave-afarkostina, af því að hann hefur svo mikla tröllatrú á dómgreind Steingríms J. Smáfuglarnir ætla ekki að treysta á dómgreind Bjarna í Icesave-málinu.

Óneitanlega þótti mér vænt um að vera hér settur á bekk með svo merkri konu sem Helgu frænku minni að engin rök duga nú lengur gegn okkur og gripið til þess sem engu skiptir. Staðreyndin er að af ástum Helgu varð til mestur ættarlaukur okkar Látalætismanna og af meintri seinheppni minni varð mér það lán að losna úr vinnu sem var mér lítt að skapi. Og megum við bæði teljast gæfumenn og það frekar en þær piparjúnkur sem aldrei eignast ástir eða þeir menn sem alla ævi vinna að sínu þingsæti en aldrei komast.

Ég læt hér vera að ræða frekar markið á löngu dauðu hrútlambi frá Ormsstöðum en ætla þess í stað að víkja nokkrum orðum að Icesave og vil um leið þakka vini mínum Óla Birni kveðjuna sem ég átti fyllilega skilið svo lengi sem ég hefi skrópast undan að skrifa á hans ágæta vef.

Ráðherraefnin spöruð

Atvinnustjórnmál hafa marga ókosti og lítinn sjarma. Þann verstan að þar segja menn eitt og meina annað. Listin er fólgin í spunanum og það er mikilvægt að sveipa allar árásir á samherja og andstæðinga í hjúp tvíræðni. Sé hægt að setja inn sérfræðiálit þar með þá er búningurinn fullkominn.

Í Icesavemálinu er ekkert merkilegra að gerast en það að deilt er um það hvort í landinu eigi og megi vera vinstri stjórn. Allir sem fylgst hafa með málflutningi Sjálfstæðisflokksins í málinu er ljóst að kæmist hann til valda í dag þá mun Bjarni Benediktsson samþykkja Icesave samning, líkan eða jafnvel þann sama og nú liggur fyrir. Flokkurinn teflir fram í málinu jaðarmönnum sínum en sparar ráðherraefnin enda vilja menn þar á bæ vera tilbúnir til að taka við stjórnarkeflinu og borga fyrir það allt sem það kostar.

Raunar hefur enginn flokkur á Alþingi talað skýrt fyrir stefnu að Íslendingar eigi einfaldlega að hafna því að semja um Icesave, málflutningur stjórnarandstöðunnar er einfaldlega, við viljum annan samning, betri samning og öðru vísi samning. Þeir sem vilja mega trúa því að hægri menn séu í þessum efnum miklu klókari og betri samningamenn en vinstri menn. Pabbi minn er alltaf sterkari en pabbi þinn sama hvað þú segir!

Meira að segja Indefence hópurinn boðar nú að þjóðin eigi að kjósa um það hvort borga eigi Icesave svona eða hinsegin þegar auðvitað er ljóst að meirihlutinn, allir með réttu ráði, vilja vera lausir við að borga fyrir þetta ólánsbarn bankaeinkavæðingarinnar. En slíkt er óvart ekki samningsefni milli þings og þjóðar heldur þjóða í millum. Icesave deilan í Alþingi er því jafnmikill hégómi eins og deilan um markið forðum á Svínavatni. En slík eru hjörtu mannanna, hærri sem lægri, aö hæst er jafnan deilt um það sem minnstu skiptir.

Ekki okkar skuld

Það er enginn ágreiningur um það að Icesave-samningurinn er vondur samningur og óréttlátur. Íslendingar hafa í þessu máli verið beygðir í duftið eftir að öll lönd utan Færeyja hafa lagst á eina sveif. Siðferðilega berum við sem einstaklingar enga ábyrgð á skuldbindingum Björgólfsfeðga og það er vafamál að dómstólar gætu með réttmætum hætti lagt þær byrðar á okkur. Að þessu sögðu er von að smáfuglar AMX og ýmsir fleiri spyrji í forundran, hvað er verið að ræða? Höfnum þessu segir almenningur í skoðanakönnunum og þarf engan að undra slík niðurstaða.

En málið er fráleitt svo einfalt. Íslandi tókst ekki að leggja heiminn að fótum sér í útrásarbyltingunni þó Björgólfar þessa lands tryðu því. Og Ísland getur ekki boðið heiminum byrginn í dag frekar en aðra daga. Það að enginn alþjóðadómstóll geti með réttmætum hætti lagt á okkur byrðar Icesave er enginn trygging fyrir því að alþjóðadómstólar myndu ekki einmitt gera slíkt. Staðreyndin er að í deilum þjóða er ekki til neinn sá dómstóll sem hefur þá skyldu að vera hlutlaus og engin skylda með þjóðum að vísa milliríkjadeilum til dómstóla. Það vita jafnvel smáfuglarnir sem oft fljúga hér millum landa.

Eftir hryðjuverkalögin fyrir ári ætti öllum sjáandi mönnum að vera ljóst að á krepputímum eru engin takmörk fyrir þeim ódæmum sem hinn stóri beitir í skiptum sínum við þann litla. Yfirleitt skapa kreppur stríð. Þegar bretar settu á okkur hryðjuverkalögin töluðu tveir alþingismenn fyrir því að Ísland kallaði sendiherra sinn í Bretlandi heim og annar þeirra er sá sem hér skrifar. Hinn var Guðni Ágústsson. Þá var lag en í dag eru allir þeir dagar þessa stríðs liðnir að nokkru varði að sýna mannalæti á Austurvelli.

Sigruð þjóð

Við gætum auðvitað reynt en það er nánast vissa fyrir því nú að engin þjóð færi úr þessu að snúa við blaðinu. Okkar mögulegu bandalags- og vinaþjóðir gætu fráleitt lagt þá lykkju á leið sína til vinskapar við okkur að skapa sér um leið reiði bæði Bretlands og ESB. Drýldni einstakra þingmanna sem standa nú ábyrgðarlausir í ræðustól Alþingis og segja með oflæti, við hvað eru menn hræddir verður brosleg í ljósi þess hroka sem útrásarvíkingar sömu flokka sýndu.

Íslendingar hafa á undanförnum árum farið illa að ráði sínu og við upphaf kreppunnar fóru þeir verr með sín tækifæri en nokkru sinni þegar þáverandi stjórnvöld gáfu út loforð og ádrátt um að standa bakvið allt sem bankarnir gerðu. Í kjölfarið fylgdu viljayfirlýsingar og samningsígildi eftir hrun bankanna. Þau samningsdrög voru til muna verri en það sem Svavar Gestsson kom þó með heim síðastliðið vor. Og allar þær gerðir urðu undir forystu Sjálfstæðisflokksins og mörkuðu planka sem stórþjóðir þessa heims hafa ákveðið að við göngum.

Sem stendur erum við sigruð þjóð og þurfum við þær aðstæður fremur en nokkru á því að halda að standa saman. Smáfuglarnir og fleiri hafa eignað mér að vera attanossi Steingríms J í þessu máli en fáa hef ég gagnrýnt hann oftlega fyrir klaufaskap í því að tryggja samstöðu með þjóðinni á erfiðum tímum. Það átti vitaskuld að hafa stjórnarandstöðuna með í samningagerðinni og fráleitt var að tapa Ögmundi Jónassyni fyrir borð í gusugangi þessum. Steingrímur ber ásamt stjórnarandstöðunni mikla ábyrgð á því að Icesave fer nú í gegnum þingið í logandi ófriði.

Það er vonandi að nokkuð lærist á þessu og frekar takist að ná fram samstöðu við úrlausn annarra verkefna, þar á meðal þegar kemur að því að minna umheiminn á að Icesave voru nauðasamningar sem við munum nota öll tækifæri til að taka upp, lengja og komast undan. Sem og margar aðrar þungbærar skuldbindingar. Miðað við þær heildartölur sem nefndar eru um skuldir Íslands þá hleypur Icesave á 5-10% af þeirri tölu.

En það munar svo sannarlega um hvern kepp í þeirri sláturtíð sem EES-samningurinn og einkavæðing bankanna kalla nú yfir þessa þjóð.