Vond fjölmiðlun

Í Kastljósi ríkisútvarpsins var frétt í vikunni sem leið þar sem sagt var frá því að Ögmundur Jónasson alþingismaður hefði verið undir áhrifum áfengis á Alþingi þann dag. Þessi frétt kom mér á óvart því að fáa þingmenn þekki ég sem láta sér jafn annt um störf sín sem alþingismenn og Ögmundur Jónasson gerir. Nú er það eitt að hafa bragðað áfengi, annað að vera undir áhrifum og þriðja að vera drukkinn. Frétt ríkisútvarpsins sagði ekki frá því en helst var að skilja að af því að Ögmundur Jónasson hafði frábeðið að fara í viðtal við fjölmiðilinn og getið þess að hann hefði bragðað áfengi þá hafi þetta orðið að frétt. Frétt sem í raun var ekki frétt. Ekki frétt vegna þess að það var ekkert í fréttinni sem sagði að Ögmundur hefði vanrækt starfsskyldur sínar eða gerst sekur um saknæma eða ótilhlýðilega háttsemi. Þar af leiðandi var þessi frétt til skammar og átti ekkert erindi og sagði í raun ekki neitt.

Jafnframt var í fréttinni rifjað upp að Sigmundur Ernir þingmaður Samfylkingarinnar hefði fyrr á árinu verið ölvaður. Það mál var afgreitt og Sigmundur hefur viðurkennt það og beðist afsökunar. Var þá einhver ástæða til þess að draga það sérstaklega fram á aðventunni án nokkurs tilefnis.

Ég kynntist Alþingi fyrst þegar ég 12 ára gamall var sendill hjá því innflutningsfyrirtæki sem nánast eitt átti þess kost að flytja inn bíla til landsins í þann tíma. Iðulega fann sendillinn drjúga kaupstaðarlykt af þingmönnum. Síðan þá með stuttum hléum hef ég fylgst náið með störfum Alþingis og sat þar síðasta kjörtímabil. Mér er því ljóst að ekki fer lengur mikið fyrir áfengisneyslu þingmanna og það er nú hrein undantekning að svonefnd kaupstaðarlykt finnist af þingmönnum hvað þá að þeir séu undir áhrifum við störf sín. Áður var það algengara en það heyrir nánast sögunni til.

Þegar ég hlustaði á þessa ekki frétt ríkissjónvarpsins um þann mæta mann Ögmund Jónasson þá gat ég ekki neitað því að þær hugsanir sóttu að mér að annarlegar hvatir lægju einhversstaðar á bakvið það að þessi frétt skyldi birtast í ríkisfjölmiðlinum með þeim hætti sem um ræðir. Þurfti einhver að ná sér niðri á Ögmundi Jónassyni alþingismanni? Hver var það? Hversvegna?

Hvað þá með Sigmund Erni. Á stöðugt að vera að nudda honum upp úr því sem er löngu liðið, viðurkennt og afgreidd afglöp. Mér finnst það ósæmilegt. Hver er í þeim háhæðum að geta haldið því fram að það hafi aldrei komið fyrir að hann eða hún hafi gert eitthvað undir áhrifum áfengis sem við vildum svo sannarlega að ekki hefði gerst.

Man einhver eftir því sem Jesús sagði þegar Gyðingarnir ætluðu að grýta bersyndugu konuna. Hann sagði „Sá yðar sem syndlaus er kasti fyrstur steini í hana.“ Smám saman fóru allir. Hvað sagði hann ekki um flísina og bjálkann í augum vandlætarans. Sumir fréttamenn þurfa að kynna sér kristna hugsun og hugmyndafræði um jólin.

Sama hugsun hefur komið yfir mig þegar ég hef horft á fréttir Stöðvar 2 nú á aðventunni en þar eru einstaklingar dregnir upp ákærðir, sakfelldir og dæmdir og settir í hlutverk einhverra ókennilegra jólavera. Menn sem fjölmiðlamennirnir dönsuðu í kringum eins og hálfguði fyrir tveim árum síðan.

Aðgát skal höfð í nærveru sálar segir einhversstaðar og þeir sem fást við fjölmiðlun eða eru fulltrúar hinna talandi og skrifandi stétta mættu oftar minnast þess. Ekki síst núna þegar tortryggnin ræður og Gróusögurnar fljúga sem aldrei fyrr.

Því miður er vandinn sá að við höfum lélega fjölmiðla og allt of mikið af fjölmiðlafólki sem kann lítið til verka eða hefur ekki starfslegan metnað. Fólk sem lætur iðulega mata sig á ekki fréttum eða meintum fréttum. Fjölmiðlamenn mættu muna það sem fyrrum ritstjóri Washington Post minnti fréttamennina sína sem flettu ofan af Watergate hneykslinu ítrekað á.

Því miður höfum við allt of marga og árhrifaríka fjölmiðla sem ganga erinda ákveðinna einstaklinga og hagsmunasamtaka. Verst er þó þegar ríkisfjölmiðillinn sem á að vera eign okkar allra lætur nota sig til að koma höggi á ákveðna einstaklinga eins og ég tel að um hafi verið að ræða hvað varðar fréttina um Ögmund Jónasson.

Vanþakklátt starf

Það er varla hægt að hugsa sér vanþakklátara starf en að vera í stjórnmálum. Samt sem áður er framboðið alltaf meira en eftirspurnin. Ásóknin í völd og áhrif hefur alltaf verið mönnunum í blóð borin og margir líta á stjórnmálastarfsemi sem líklegustu leiðina til að öðlast þau lífsgæði. Sá virti fyrrum stjórnmálamaður Enoch Powel sagði á sínum tíma að stjórnmálalíf allra stjórnmálamanna endi með slysi eða ósköpum. Aðrir hafa bætt um og sagt ekki þeirra sem hafa þær gáfur til að bera að hætta nógu og snemma. Enoch Powel sagði að engin stjórnmálamaður sem hefði tækifæri til gerði það og þess vegna væru endalokin alltaf þessi.

Þegar Jóhanna Sigurðardóttir forsætisráðherra tók við völdum sem forsætisráðherra þá var hún vafalaust vinsælasti stjórnmálamaður þjóðarinnar. Ég efast um að sú verði staða hennar þegar hún hættir. Steingrímur J. Sigfússon hefur fengið viðurkenningu margra fyrir dugnað. Ég efast ekki um að þau Jóhanna og Steingrímur séu að reyna að gera sitt besta og hafa raunar ýmislegt gott gert. Það gera allir stjórnmálamenn. Samt sem áður hefur meira farið úrskeiðis og aðgerðarleysiskostnaðurinn er orðinn mikill og á eftir að verða þjóðinni dýrkeyptur.

Vel meinandi vænir stjórnmálamenn hafa iðulega gert allt sitt besta af sinni bestu sannfæringu og fært mikla ógæfu yfir þjóðir sínar. Það verður alltaf að vera innistæða fyrir þeim góðu hlutum sem stjórnmálamenn vilja gera. Skorti innistæðuna þá enda góðverkin með því að minna verður til síðar. Næst síðasta árið sem móðurafi minn lifði ókum við um heimasveit hans og víðar um þær sýslur. Hann kunni skil á hverjum bæ og ábúendum þeirra og sögu. Hann sagði mér frá því að eitt sinn þegar hann var kaupfélagsstjóri á Höfn í Hornafirði hefði komið kreppuástand og margir hefðu viljað að kaupfélagið mundi lækka verð á vörum og opna reikninga upp á gátt. Hann sagðist hafa verið því mótfallinn af því að það hefði ekki verið nein lausn eða eins og hann sagði:

„Hefði þetta eina fyrirtæki sem veitti fólkinu atvinnu og keypti framleiðslu þeirra og seldi þeim vörur verið sett í þrot þá var ekkert eftir. Allt búið.“

Þannig er það hvort heldur við förum í stærri eða minni einingar. Ef gæsin sem verpir gulleggjunum er drepin þá verpir hún ekki fleiri eggjum. Því miður sýnist mér þau Jóhanna Sigurðardóttir og Steingrímur J. Sigfússon stefna að því að drepa gæsina sem verpir gulleggjunum.