Ríkisstjórnin hlýðir rödd að handan
Einar Kristinn Guðfinnsson er þingmaður Sjálfstæðisflokksins.
- Pressan gleymir Þorgerði fyrir hrun
- Leigupennar þegja um starfslokasamning Jóhannesar
- Hver greiðir fyrir monthús Jóhannesar í Bónus?
- Ætlar enginn að segja Svavari frá þjóðaratkvæðagreiðslunni?
- Már Guðmundsson verst kommúnistastimplinum
- Listi yfir fyrirtæki á valdi hins opinbera
- Óli Björn sterkur á Alþingi
- Össur: Framsókn í „pólitísku göturæsi“
- Kaldal með nýtt fríblað - hvað segir Arion-banki?
- Er Jón Baldvin að hóta því að fara aftur í prófkjör? Aftur í 13. sæti?
- Arion banki afsakar Gaums samning
- Hver gerir kyrrstöðusamning við eigna- og rekstrarlaust félag?
- Umb. skuldara: Njóta Baugsfeðgar sérkjara?
- Fréttablaðinu enn haldið uppi af Högum
- ESB-RÚV samt við sig
- Athugasemd frá Finni Sveinbjörnssyni
- Egill: skil ekki sérmeðferð Baugsfeðga
- Einsflokksríki í anda Kastrós og Chavezar
- Gamlir kratar þurrkaðir út og konur verða undir
- Böndin komin á Ögmund en mávarnir eru eftir
- Sr. Þórir deilir við unga bændur um orð frú Merkel - bændur hafa betur
- Úttekt Mbl sýnir að erlendir aðilar ráða í raun yfir auðlindum
- Stjórnin er ekki á vetur setjandi
- Allaballar rísa upp frá dauðum
- 2/3 landsmanna vilja ekki Þorgerði Katrínu
- Finnur Árnason áfram fulltrúi Baugsfeðga í Högum
- Fbl: 75% telja rétt að reka Jóhannes
- Brún slóð ójafnréttis Samfylkingarinnar
- „Ég á þetta; ég má þetta“
- "Staðföst skoðun stjórnenda og starfsfólks að framangreindum markmiðum verði ekki náð án Jóhannesar"
Þegar við i þingflokki Sjálfstæðisflokksins settum fram hugmyndir okkar um skattlagningu lífeyris með nýjum hætti fékk það blendnar móttökur. Talsmenn sumra lífeyrissjóða - en alls ekki allra – mótmæltu. En aðrir tóku þessu vel. Þar á meðal sumir ráðherrar úr ríkisstjórninni. Mér er þar minnisstæðastur Össur Skarphéðinsson utanríkisráðherra sem fór einkar jákvæðum orðum um tillöguna.
Það var því tilefni til að ætla að ríkisstjórnin tæki málið upp á arma sína, þó í breyttri mynd yrði. En allt fór það á annan veg.
Það hefur bögglast dálítið fyrir manni að skilja ástæður þessa. En í fyrradag blasti hún við. Var eins og rödd að handan. Það er að segja röddin kom að handan; handan yfir hafið, frá sjálfum aðalstöðvum Alþjóðagjaldeyrissjóðsins ( sem skammstafaður er IMF upp á ensku, AGS upp á okkar ylhýra mál) Til þess að fyrirbyggja allan misskilning, var þetta ekki rödd þess manns sem Ögmundur Jónasson festi við nafngiftina landsstjóra. Nei þetta var boðskapur sjálfs erkibiskupsins. Sjálfur Mark Flanagan talaði. Hvorki meira né minna.
Þetta eru engir smá kallar, að því er virðist og í mjög elskulegum samskiptum við ríkisstjórnina. Munum að Indriði H Þorláksson pólitískur aðstoðarmaður fjármálaráðherra kallaði þá svo kumpánlega, Kæra Mark og Kæra Franek, í hinum frægu tölvupóstum sem láku úr leyndarhjúpi ríkisstjórnarinnar í Icesavemálinu.
Og nú þegar hún hefur hljómað röddin, handan yfir hafið þá verður þetta strax allt skiljanlegra. Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn talaði. Og ríkisstjórnin hlýddi. Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn vildi ekki aðferð sem forðaði okkur í nauðum frá harkalegum sköttum og sársaukafullum niðurskurði . Og ríkisstjórnin hlýddi. Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn segir borgið Icesave og ríkisstjórnin hlýðir.
Þetta er verklagið. - Og ríkisstjórnin gleðst.
Aldrei brugðist vondum málstað
Þórólfur Matthíasson prófessor kvartar undan því að vera sagður ganga erinda erlendra þjóða. Þarna er prófessorinn að vísa til þess að Eva Joly ráðgjafi sérstaks saksóknara í bankahruninu skrifaði harðorða grein í Morgunblaðið og Aftenposten í Noregi til þess að svara dæmalaust vitlausri grein eftir prófessorinn í síðarnefnda blaðinu.
Markaðurinn er litblindur - segir Ögmundur
Ögmundur Jónasson alþingismaður hefur sýnt það í gegn um tíðina að hann er vel verseraður í kenningum um markaðsbúskap, kapítalismann. Oftast nær hefur hann nýtt sér þekkingu sína til þess að gagnrýna markaðsbúskapinn og sjaldnast dregið af sér.
Tap lífeyrissjóðanna - ábyrgð verkalýðshreyfingarinnar
Ekki liggur ljóst fyrir hvað mikið tap lífeyrissjóðanna íslensku verður vegna þeirra sviptinga sem verið hafa á fjármálamörkuðum frá því síðsumars 2008. Tapið verður þó verulegt. Tæpast hafa stjórnir lífeyrissjóðanna enn afskrifað það sem þarf að afskrifa og gert lífeyrisþegum grein fyrir því hvað mikið lífeyrir þeirra skerðist vegna oft á tíðum gáleysislegrar gæslu stjórnendanna á fjármunum lífeyrisþega.
Alls staðar þvælast þeir fyrir
Merkilegt er hve ríkisstjórninni er lagið að láta til sín taka þar sem síst skyldi, skapa vandamál þar sem þau eru ekki fyrir og auka vandann þar sem hann er til staðar.
Verða bankastjórar seðlabanka Evrópusambandsins ekki örugglega reknir?
Evrulöndin eru að endurtaka mistökin frá 1930 með næstum óaðfinnanlegri nákvæmni. Hagfræðingurinn Paul De Grauwe segir í grein sinni í Financial Times að peningayfirvöld evrusvæðis hafi og séu ennþá að endurtaka þau mistök sem hin svo kölluðu gullblokkarlönd Evrópu gerðu í stóru kreppunni 1930 (Frakkland, Ítalía, Belgía, Holland og Sviss).
Það er engin ágreiningur um það milli Íslendinga að við teljum óréttlátt að bera skuldbindingar vegna Icesave reikninganna. Við sem ekki vorum boðin til veislu fjármálafyrirtækjanna finnst hart að þurfa að taka út timburmennina fyrir þá sem voru á blindafjármálafylleríi.
Hin háskalegu tengsl Icesave og ESB
Undirritaður er þess heiðurs aðnjótandi að vera útnefndur „Ráðgjafi ársins“ af hinum oft ágæta og samt hægrisinnaða Vefþjóðvilja. Um leið og ég þakka þeim Andríkismönnum heiðurinn langar mig að gera lítilsháttar grein fyrir þeim störfum og skoðunum sem liggja að baki svo góðum árangri í árlegri útnefningu.
Reddast allt með Icesave-undirskrift?
Það er athyglisvert að staðan í Icesavemálinu hefur orðið ríkisstjórninni að allsherjarafsökun fyrir hvaðeina sem úrskeiðis fer. Öllum eru í fersku minni, hótanirnar og hræðsluáróðurinn sem óð uppi eftir að forsetinn synjaði Icesavelögunum staðfestingar